Ένας νέος εργαζόμενος χρειάζεται καθαρές αποδοχές που πλησιάζουν τα 1.500 ευρώ, αν θέλει να νοικιάσει μικρό διαμέρισμα στην Αθήνα και το ενοίκιο να μην ξεπερνά το 30% του εισοδήματός του.
Στο κέντρο της Θεσσαλονίκης ο ίδιος υπολογισμός ανεβάζει το όριο στα 1.800 ευρώ.
Τα νούμερα καλύπτουν μόνο τη στέγη. Έξω μένουν το ρεύμα, η θέρμανση, τα τρόφιμα και οι μετακινήσεις. Ακόμη και η πλήρης απασχόληση δεν αρκεί για να βγει εύκολα η εξίσωση της οικονομικής ανεξαρτησίας.
Οι υπολογισμοί στηρίζονται στην επεξεργασία των πιο πρόσφατων στοιχείων της αγοράς ενοικίων και σε υποθετικό διαμέρισμα 45 τετραγωνικών μέτρων.
Από την έρευνα της REMAX για το 2026 προκύπτει μέσο ενοίκιο 9,80 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο σε περιοχές του Δήμου Αθηναίων και σε όμορες περιοχές.
Το ποσό αντιστοιχεί σε 441 ευρώ τον μήνα.
Στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, στοιχεία του Spitogatos για το τρίτο τρίμηνο δίνουν μέση ζητούμενη τιμή 12 ευρώ ανά τετραγωνικό. Το μηνιαίο κόστος φτάνει τα 540 ευρώ.
Με καθαρές μηνιαίες αποδοχές 1.000 ευρώ, ενοίκιο 440 ευρώ στην Αθήνα ισοδυναμεί με το 44% του εισοδήματος.
Στη Θεσσαλονίκη τα 540 ευρώ ανεβάζουν την επιβάρυνση στο 54%. Ό,τι περισσεύει είναι 560 ευρώ στην πρώτη πόλη και μόνο 460 ευρώ στη δεύτερη, ποσά που πρέπει να καλύψουν κάθε άλλη ανάγκη.
Στον λογαριασμό μπαίνουν ενδεικτικά και 100 ευρώ για ηλεκτρικό ρεύμα, νερό, κοινόχρηστα και τηλεπικοινωνίες, 250 ευρώ για τρόφιμα, 50 ευρώ για μετακινήσεις και 100 ευρώ για προσωπικές και απρόβλεπτες δαπάνες. Το σύνολο διαμορφώνεται σε 940 ευρώ στην Αθήνα και σε 1.040 ευρώ στη Θεσσαλονίκη.
Ο προϋπολογισμός αυτός είναι μάλλον συγκρατημένος. Δεν περιλαμβάνει διακοπές, αποταμίευση, σημαντικές έκτακτες ανάγκες ή αγορά οικοσκευής. Με καθαρό εισόδημα 1.000 ευρώ μένουν 60 ευρώ στην Αθήνα, ενώ στη Θεσσαλονίκη το ισοζύγιο είναι αρνητικό κατά 40 ευρώ.
Το αδιέξοδο εμφανίζεται πριν από την πρώτη καταβολή ενοικίου. Εγγύηση, αρχικό μίσθωμα, μετακόμιση και βασικός εξοπλισμός ζητούν ένα κεφάλαιο που μπορεί να ξεπερνά κατά πολύ τις μηνιαίες δυνατότητες αποταμίευσης ενός νέου εργαζομένου.
Αν γίνει δεκτό ότι ο ιδιοκτήτης ζητά εγγύηση ενός μηνιαίου μισθώματος και προκαταβολή του πρώτου ενοικίου, ο νέος ενοικιαστής πρέπει να έχει έτοιμα 880 ευρώ στην Αθήνα και 1.080 ευρώ στη Θεσσαλονίκη.
Άλλα 600 ευρώ, σε ενδεικτική βάση, για μετακόμιση και τον απολύτως βασικό οικιακό εξοπλισμό ανεβάζουν το αρχικό κόστος σε 1.480 και 1.680 ευρώ αντίστοιχα. Δεν υπολογίζεται ενδεχόμενη μεσιτική αμοιβή ούτε η αγορά μεγαλύτερων ηλεκτρικών συσκευών.
Η εξαίρεση της Ελλάδας
Το 2025 το 25,6% των νέων από 15 έως 29 ετών στην Ελλάδα ζούσε σε νοικοκυριά στα οποία το κόστος στέγασης ξεπερνούσε το 40% του διαθέσιμου εισοδήματος. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 9%. Η Ελλάδα καταγράφει την υψηλότερη επίδοση μεταξύ των κρατών-μελών.
Πιο αποκαλυπτικό είναι ότι το 48,4% των νέων στη χώρα ζούσε σε υπερπλήρεις κατοικίες, έναντι 26,9% στην ΕΕ. Το να μένει κανείς με την οικογένεια μειώνει την ανάγκη να πληρώνει δικό του ενοίκιο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι συνθήκες διαβίωσης είναι οπωσδήποτε επαρκείς.
Το 2025 η μέση ηλικία αποχώρησης από το πατρικό έφτασε στην Ελλάδα τα 30,9 έτη, έναντι 26,3 ετών στην ΕΕ. Η διαφορά δεν εξηγείται μόνο από προσωπικές επιλογές ή οικογενειακές συνήθειες. Συνδέεται και με το χάσμα ανάμεσα στα εισοδήματα που μπορούν να εξασφαλίσουν οι νεότεροι εργαζόμενοι και στο κόστος της κατοικίας.
Εναλλακτική αποτελεί η συγκατοίκηση με άλλον εργαζόμενο, με μοίρασμα ενοικίου και λογαριασμών. Το ατομικό βάρος μικραίνει, αλλά το σπίτι πρέπει να έχει αρκετούς χώρους και οι δύο συγκάτοικοι να κρατούν σταθερά εισοδήματα. Μεγαλύτερο διαμέρισμα δεν φέρνει πάντα ανάλογη εξοικονόμηση, ιδίως σε περιοχές όπου οι διαθέσιμες κατοικίες έχουν περιοριστεί και οι ζητούμενες τιμές συνεχίζουν να αυξάνονται.
Η δουλειά δεν αρκεί
Ο κατώτατος μισθός βρίσκεται στα 920 ευρώ μεικτά και το πρόβλημα οξύνεται για όσους έχουν μερική ή εποχική απασχόληση και δεν μπορούν να υπολογίζουν σε σταθερό εισόδημα ολόκληρο τον χρόνο. Η αβεβαιότητα αυτή βαραίνει και την πληρωμή του ενοικίου και την απόφαση για μια οικονομική δέσμευση πολλών ετών.
Ακόμη και καθαρές αποδοχές 1.200 ευρώ δεν λύνουν το πρόβλημα. Στην Αθήνα το μίσθωμα αντιστοιχεί στο 36,8% των αποδοχών και στη Θεσσαλονίκη στο 45%. Με τον ίδιο συγκρατημένο προϋπολογισμό βασικών δαπανών περισσεύουν 259 ευρώ στην πρώτη περίπτωση και 160 ευρώ στη δεύτερη. Από αυτά τα ποσά πρέπει να καλυφθεί κάθε πρόσθετη ανάγκη, από ιατρικές δαπάνες μέχρι έκτακτη επισκευή, χωρίς να μένει μεγάλο περιθώριο για συστηματική αποταμίευση.
Ο ΟΟΣΑ, σε ειδική μελέτη για την οικονομική ανεξαρτησία των νέων στην Ελλάδα, επισημαίνει επίσης κενά στη στεγαστική στήριξη. Όσοι εργάζονται και ζουν μόνοι, όπως και τα ζευγάρια χωρίς παιδιά, συχνά δεν πληρούν τις προϋποθέσεις συγκεκριμένων επιδομάτων, παρά την επιβάρυνση που αντιμετωπίζουν.
Την κατάσταση επιδεινώνει η διαφορά ανάμεσα στις παλαιότερες μισθώσεις και στις ζητούμενες τιμές της σημερινής αγοράς. Όποιος αφήνει τώρα το πατρικό αναζητά κατοικία με τους τρέχοντες όρους, χωρίς το πλεονέκτημα ενός παλιού συμβολαίου.
Την ίδια ώρα τα ενοίκια συνεχίζουν να ανεβαίνουν. Το τρίτο τρίμηνο του 2026 οι ζητούμενες τιμές αυξήθηκαν σε ετήσια βάση κατά 5% στην Αττική και κατά 5,3% στη Θεσσαλονίκη, σύμφωνα με τον Spitogatos. Στην Αθήνα ανοδική πορεία ακολουθούν πλέον και περιοχές που θεωρούνταν οικονομικότερες, με αποτέλεσμα να στενεύουν οι εναλλακτικές για τους νεότερους ενοικιαστές.

































